یکی از مناظر بسیار دیدنی و خارق العاده استان مازندران باداب سورت می باشد. شاید نام این مکان دیدنی کمتر شنیده شده باشد ولی باداب سورت یکی از دیدنی ترین مناظر طبیعی کشور است که متأسفانه جایگاه واقعی خود را در میان گردشگران و طبیعت دوستان هنوز پیدا نکرده است.

 این چشم انداز فوق العاده زیبا در حقیقت متشکل از چشمه های پلکانی تراورتنی بی‌نظیر در ایران و کم‌نظیر در جهان است که واقع در روستای اُرُست بخش چهاردانگه‌ی شهرستان ساری می‌باشد.

 باداب سورت توسط سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۸۷ پس از کوه دماوند به عنوان دومین میراث طبیعی ایران در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد. این منطقه پس از پاموک‌کاله ترکیه، به عنوان دومین چشمهٔ آب شور جهان، به ثبت جهانی نیز رسیده است.

این چشمه‌ها در ارتفاع ۱۸۴۱ متری از سطح دریا جای دارند و از لحاظ ساختار و چشم انداز در ایران بی‌نظیر هستند. اطراف چشمه ها پوشیده از درختچه‌های زرشک وحشی است و در ارتفاعات بالاتر جنگل‌های درختان سوزنی دیده می شود.

این باداب شامل چندین چشمه با آب‌های کاملاً متفاوت از لحاظ رنگ، بو، مزه و حجم آب است. چشمهٔ پرآب دارای آب بسیار شور و استخری با قطر حدود ۱۵ متر و عمق زیاد است. چشمهٔ دوم که در بالادست و شمال غربی این چشمه قرار دارد، ترش مزه و دارای آبی به رنگ قرمز و نارنجی است و در اطراف چشمه کمی رسوب آهن نشسته‌است.

جریان آب‌های رسوبی و معدنی این چشمه‌ها طی سالیان، در شیب پایین دست کوهستانی خود، صدها طبقه و ده‌ها حوضچهٔ پلکانی بسیار زیبا به رنگ‌های نارنجی، زرد و قرمز در اندازه‌های مختلف پدید آورده ‌است. این طبقات و حوضچه‌ها در واقع جاذبهٔ اصلی و ویژگی منحصر به فرد چشمه‌های باداب سورت می باشد. زیبایی این طبقات و محل ویژهٔ قرارگیری چشمه ها در دامنهٔ کوهستان و چشم‌اندازهای اطراف به ویژه در غروب آفتاب تحسین‌برانگیز است و هر بیننده ای را به وجد می آورد.

رقیب جهانی این چشم انداز کم نظیر پاموک کاله ترکیه است. با مقایسه این دو جاذبه دیدنی به راحتی متوجه می شویم که تا چه حد باداب سورت ایران مورد بی توجهی مسؤولین و بی مهری گردشگران قرار گرفته و وضعیت این منطقه بسیار زیبا در معرض خطر و حتی نابودی قرار دارد.

محافظت از باداب سورت

چشمه‌های سرخ در دشت سفید رنگ یکی از بهترین جاذبه‌های تصویری و گردشگری استان مازندران در فصل زمستان است. در فصل زمستان و هنگام بارش برف، باکتری‌های موجود در آب حوضچه ها به رنگ قرمز در می‌آیند و سرخی زیبایی به حوضچه ها می بخشند. در فصل‌های دیگر نیز هر کدام از چشمه‌ها به یک رنگ هستند املاح موجود در آب این چشمه‌ها موجب شده هر کجا که گوگرد داخل آب باشد رنگش زرد شود، مس، رنگ آب را قرمز و آهن سیاه کند و نمک و آهک نیز رنگ چشمه‌ها را به سفید می‌کشانند.

این چشمه‌های پلکانی حدود ۶ سال است که در میان گردشگران شناخته شده اند. اما از زمانی که شایعه شفابخش بودن املاح معدنی در آب این چشمه‌ها میان مردم پیچید، مردم خواستند به چشمه‌ها رفته و تنی به آب بزنند. برخی از گردشگران با خودروی شخصی روی چشمه‌ها رفتند بی توجه به اینکه خاک و سنگ‌های رسوبی این چشمه‌ها مقاومت چندانی ندارند.

برخی، چشمه‌های پلکانی را با پارک اشتباه گرفته و آنجا را پاتوقی برای تفریحات آخر هفته می‌دانند که می توانند روی آن رفته و بساط ذغال و جوجه کباب راه بیندازند! هنوز هم می توان آثار این خوش گذرانی‌ها را روی چشمه ها دید!

آثار تخریبی حضور گردشگران روی چشمه‌های باداب سورت مانده و این درحالی است که در این محدوده جای عوامل سازمان محیط زیست برای نگهداری از این پدیده زمین شناسی خالی است. به تعبیر دیگر این محدوده گردشگری متولی ندارد.

قرار بود آن را به بخش خصوصی واگذار کنند تا بتوانند هم آنجا را از نظر امکانات گردشگری تجهیز کنند و هم اینکه برای ورود گردشگران ضوابطی بگذارند و یا ورودی بگیرند در عین حال مراقب رفتار برخی از گردشگران باشند، اما این اتفاق مدتهاست که در حال بررسی است و هر بار مسئولان اداره کل میراث فرهنگی استان مازندران فقط وعده رسیدگی به آن را می دهند.

نه فقط گردشگران بلکه مردم روستاهای اطراف که چشمه‌ها را متعلق به خودشان می‌دانند هم به آن آسیب می زنند. بارها و بارها دیده شده که موتور سواران روی چشمه‌ها رفته و لبه چشمه را تخریب می‌کنند. گاهی حتی مردم با نیسان روی این محوطه می آیند و عکس یادگاری می‌گیرند! انگار با موتور و نیسان رفتن روی چشمه ها افتخار است که آنها سلفی هم می گیرند.

حضور گردشگران در این محوطه به قدری مخرب بوده که شهریور ماه سال گذشته شورای تامین شهرستان ساری، ورود به چشمه‌های «باداب‌سورت» را ممنوع اعلام کرد.

مردم روستای اروست و مالخواست می‌گویند که در پایان هفته حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ دستگاه خودرو به این منطقه می‌آیند و آنها شاهد از بین رفتن این چشمه‌های بی نظیر پلکانی هستند که نمونه اش در جهان کم نظیر است. به همین دلیل اداره کل میراث فرهنگی استان مازندران روی ممنوعیت حضور گردشگران اصرار کرد.

از سوی دیگر در این مدت ۷۴ هکتار از اطراف چشمه‌ها برای عدم حضور گردشگر در این اطراف فنس کشی شد. همچنین نیروهای یگان حفاظت از محیط زیست هم هر از گاهی به این چشمه ها در آخر هفته سر می زدند. اما مردم به تذکرات آنان بی اعتنا بودند و حتی گاهی مخالفت می کردند.

اکنون نیز تعداد کمی از جوانان روستای اروست و مالخواست هستند که هر از گاهی به این منطقه آمده و اگر گردشگرانی را ببینند که روی چشمه‌ها رفته اند به انها تذکر می‌دهند اما تذکر آنها گاهی ممکن است موجب ناراحتی گردشگران شود.

تنها حضور گردشگران و ورود خودروهای شخصی و موتورسیکلت نیست که چشمه‌های پلکانی باداب سورت را تهدید می‌کند، چند سالی است که خشکسالی هم موجب خشک شدن این چشمه‌ها شده در این خشکسالی، وجود معدن سنگ تراورتن نیز بی تاثیر نبوده.

این معدن سنگ تا همین دو سال پیش کار می‌کرد. یک مالک شخصی، سنگ‌های این محدوده را از دل زمین و صخره‌هایش بیرون می‌کشید و می فروخت. چون این نوع سنگ یکی از گران‌ترین سنگ‌های نمای ساختمانی است.

ادامه فعالیت‌های این معدن موجب شد تا صدای اعتراض فعالان محیط زیست و طبیعت گردانانی که نگران حیات چشمه‌های باداب سورت بودند بلند شود چون برداشت این سنگ‌ها به حدی پیش رفت که راه خروج آب از لابه لای این سنگ‌ها باز شده بود و این برش سنگ‌ها به چشمه‌های باداب سورت نزدیک و نزدیک‌تر می شد، اما این اعتراض ها با نامه‌ای که مالک به مسئولان نشان می‌داد، خاموش می‌شد.

تا جایی که یک روز همه اهالی روستاهای اطراف مانند مالخواست و اروست، به نشانه اعتراض رفتند و بساط این معدن را جمع کردند و اجازه فعالیت به هیچ کس را ندادند. مالک نیز مجبور به تعطیل کردن معدن شد.

حالا اگر کسی به محل این معدن برود، ساختمانی سنگی را خواهد دید که مورد استفاده کارکنان بوده و چندین تن سنگ‌های تراشیده شده که مانند قالب های کیک رها شده‌اند.

در همان جا می‌شود این فاجعه را به خوبی دید همانجا که دستگاه‌های برش سنگ، صخره‌ها را برش داده و رها کرده‌اند همچنین آثار این تخریب‌ها چه انسانی و چه مکانیکی هم به وضوح قابل مشاهده است درست همانجا که چشمه‌های باداب سورت خشک شده‌اند!

پاموک کاله در ترکیه

بنابر اظهارات گردشگرانی که به پاموک کاله رفته‌اند، ماموران زیادی در مسیر منتهی به حوضچه‌ها و همچنین در حریم آن مستقر هستند و به طور جدی بر رفتار گردشگران نظارت دارند و به طور مرتب تذکرات لازم به توریستها داده می شود و از آنها خواسته می شود که با کفش در منطقه راه نروند و به حوضچه ها آسیبی نرسانند.

 با این حال ورود به حوضچه‌ها با حفظ ضوابط ممنوعیتی ندارد، باور دیرینه مردم بر آن است که حمام کردن در این حوضچه‌ها خاصیت شفابخشی دارد. این مکان علاوه ‌بر اینکه توسط دولت ترکیه حفاظت می‌شود، در فهرست آثار طبیعی اروپا نیز ثبت شده و اتحادیه اروپا سالانه بودجه‌ای برای حفاظت از این منطقه در نظر می‌گیرد.

گردشگرانی هم که از پاموک کاله دیدن می کنند خود را موظف به رعایت قوانین می دانند و فرهنگ استفاده از زیبایی های طبیعت بدون آسیب رساندن به آن را به خوبی رعایت می کنند. آنها احترام به طبیعت را از دوران کودکی آموخته اند و به خوبی می دانند «جایی که زیبا است؛ باید زیبا هم باقی بماند.»

سرنوشت حوضچه های نادر در ایران، اما به گونه‌ای دیگر رقم خورده است. تملک اراضی باداب سورت در استان مازندران با اداره منابع طبیعی است، اما حفاظت از آن به عهده اداره میراث فرهنگی و گردشگری این استان گذاشته شده که در آخرین تصمیم حفاظتی نیز ورود بازدیدکنندگان به آن برای شش ماه ممنوع شد که به ادعای محلی‌ها و راهنمایان تور، این دستور چندان جدی گرفته نشد.

مسؤولان گردشگری استان مازندران راه نجات باداب سورت را واگذاری تملک آن از اداره منابع طبیعی به میراث فرهنگی می دانند، چون معتقدند اگر پروسه واگذاری باداب سورت کامل شود، تغییرات مثبتی اتفاق خواهد افتاد. احتمالاً سرمایه‌گذاری خصوصی تعیین خواهد شد که مسیر دسترسی و امکانات رفاهی و بهداشتی لازم را ایجاد و راهنما و نگهبان مستقر خواهد کرد و کمپ اقامتی خواهد ساخت. ولی متأسفانه تصمیم گیری درباره این موضوع به دلیل مشکلات میان سازمانی و عدم دلسوزی مسئولان مسکوت باقی مانده است.

در این میان از آموزش عامه مردم و فرهنگ سازی در دل جامعه نیز نباید غافل شد. این مهم، بدون برنامه ریزی اصولی و همکاری میان سازمان ها ممکن نخواهد بود.

آموزش از سنین کودکی، آموزش احترام به طبیعت و راه های حفاظت از آن در مدارس و ورود آن به سرفصلهای درسی، پرداختن جدی به موضوعات محیط زیستی در رسانه های اجتماعی و ارایه آموزشها و مهارتها از این طریق، نقش صدا و سیما در آموزشها و مهارتهای جمعی از جمله مواردی هستند که می توانند منجر به فرهنگ سازی و محافظت پایدار از منابع گرانبهای محیط زیست شوند تا نسلهای بعد نیز همچون ما بتوانند از این زیباییها لذت برده و منافع اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی این ثروت های گرانبها به صورت پایدار و همیشگی باقی بماند.

مقالات مرتبط:

پاموکاله شهر چشمه های آبگرم

The post چشمه های پلکانی باداب سورت؛ یک پدیده نادر زمین شناسی appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

در سال‌های اخیر بسیاری از گردشگرانی که به ایران سفر کرده‌اند با اشتراک‌گذاری تجربیات خود در فضای مجازی گام مهمی را در واقع‌نمایی از فضای کشور برای غیرایرانی‌ها برداشته‌اند. این واقع‌نمایی باعث کاهش ایران هراسی می شود همچنین ویژگی معروف به “مهمان‌نوازی‌”‌که شاید کمتر جایی در دنیا بتوان نشانی از آن مشاهده کرد بر این امر صحه می گذارد اما باید مرز میان مهمان نوازی و باج دادن به گردشگران را رعایت کرد.

فرهنگ تعارف، بلای جان گردشگران خارجی

محال ممکن است که وقتی از یک گردشگر خارجی درباره ایران پرس و جو کنید عبارت مهمان نواز بودن مردمان کشورمان را نشنوید و شاید بتوان گفت این اولین تصویر مثبتی است که از ایران در ذهن جهانیان نقش بسته است.

اما گویی این عبارت با فرهنگ تعارف در کشورمان درهم آمیخته است و گاهی باعث سرگردانی گردشگران خارجی می شود. باوجود اینکه آنان قبل از سفر به ایران تحقیقات لازم را به عمل می آورند و از این ماجرا تاحدودی مطلع هستند اما باتوجه به واکنش هایی که آنان در صفحه های شخصی خود در فضای مجازی نشان می دهند میتوان فهمید که توقع برخی برخورد ها مثل عدم دریافت پول در قبال دریافت جنس را نداشته اند.

در این میان همین مهمان‌نوازی ایرانیان توسط برخی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. این گروه از منتقدین معتقدند که کمبود اعتمادبه‌نفس جمعی منجر به چنین رفتار‌هایی می‌شود و استقبال گرم و پذیرایی رایگان و خدمات‌دهی بی‌حساب، ایرانیان را در فرآیند ارتباطات اجتماعی با گردشگران خارجی در موضع ضعف قرار می‌دهد.

باید توجه داشت که در هرموقعیتی نباید رگ محبتمان باد کند و با اصرار بی رویه و دعوت گردشگران به منزل، نگاه های مستمر به آنان و نفوذ به حریم شخصیشان و ارائه خدمات بدون دریافت وجه آنان را بد عادت کنیم و خاطره خوش اقامت در ایران را برایشان تلخ سازیم. همچنین اگر قرار بر استقبال از گردشگران خارجی است تفاوتی میان چشم آبی ها، سیاه پوستان و گردشگران کشورهای همسایه قائل نشویم.

گذشته از دلایل روانشناختی و جامعه‌شناختی مهمان‌نوازی ایرانیان، در هر صورت این نکته که از زبان بسیاری از توریست‌های خارجی نقل شده‌است می‌تواند، چهره خشنی که در جنگ رسانه‌ای علیه ایران بر پا شده بود را تلطیف کند.

علاوه بر تمامی کمبود‌ها برای جذب توریسم خارجی به ایران، مانع‌تراشی فرهنگی و سیاسی ظلم مضاعف به فرهنگ غنی ایرانیان است. بسیاری از آثار تاریخی ایران جز میراث جهانی بشر محسوب می‌گردد و محروم ماندن از بازدید این آثار توسط غیرایرانیان باعث می‌شود که این آثار ناشناخته و گمنام باقی بمانند.

نکته ای که وجود دارد این است که نباید از هیچ طرفی از بوم افتاد نه با دوستی خاله خرسه توریست را برنجانیم و نه با تیغ زدن جیبش و نگاه اقتصادی  آزرده خاطرش کنیم. برخی از فروشندگان تا با گردشگر خارجی مواجه می شوند قیمت هایشان را چند برابر اعلام می کنند که این امر خارج از فرهنگ زیبنده مهمان نوازی و آموزه های دینی و مذهبی است.

در اکثر کشورهای جهان، فرهنگ رفتار اقتصادی با جهانگردان این گونه نیست. درست است که آنان مسافر هستند اما چشم و گوششان بسته نیست و با توجه به گستردگی فضای اینترنت اطلاعات کلی از قیمت ها را دارند. گرانفروشی‌های اینچنینی بر حضور  گردشگران اثر می‌گذارد. ما باید یاد بگیریم توریست ها را تلکه نکنیم.

البته کمبود آگاهی در این امر نقش موثری دارد چراکه ما هیچ کجا شیوه برخورد صحیح با توریست ها را یاد نگرفته ایم و جای خالی این موضوع در رسانه ها و حتی کتب درسی دیده می شود.

در این راستا وزارت گردشگری نیز  باید موضوع آموزش و آماده کردن تفکر مردم نسبت به گردشگران خارجی را آماده کند. وقتی مردم آموزش‌های لازم در برخورد با گردشگر خارجی را نمی‌بینند، احتمال دارد رفتاری انجام دهند که خارج از قواعد یا عرف جذب گردشگر باشد بنابراین این وظیفه وزارتخانه است که راهنمایی رفتار استاندارد با گردشگران در شهرهای مختلف را به عموم مردم آموزش دهد. شمار کسانی که رفتار استاندارد با گردشگران خارجی دارند، در کشورما بسیار اندک است.

بسیاری تصور می‌کنند که گردشگری و پذیرا بودن از گردشگران خارجی ساده است، ولی لازم به ذکر است که این صنعت نیاز به آموزش و علم دارد.

منبع: خبرگزاری برنا

The post گردشگران خارجی از کدام اخلاق ایرانی‌ها گلایه دارند؟ appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

معیار شهرت برج‌های معروف در جهان که گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کنند ارتفاع و هزینه ساخت نیست. این بناها عموما نمادین بوده و دارای معماری خاص و تحسین‌برانگیزی است. برج‌های بلند و شگفت‌انگیز بسیاری در سراسر جهان با هدف جذب گردشگران بیشتر ساخته شده است. هر برج دارای ویژگی‌های خاص است. در حال حاضر برج «توکیو اسکای تری» (Tokyo Sky tree یا همان درخت آسمان توکیو) به بلندترین سازه ژاپن تبدیل شده است. ساخت این برج در سال ۲۰۰۸ آغاز شده و در سال ۲۰۱۲ به اتمام رسیده است.  

The post «درخت آسمان» تلفیقی سنتی از گذشته و آینده توکیو appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

کرم ابریشم حشره‌ای از راسته پروانه‌هاست و در حقیقت نوزاد پروانه‌ای از جنس بومبوکس موری به رنگ سفید مایل به زرد است و بدنی سنگین و چهار بال تقریبا مثلثی شکل پوشیده از فلس به طول سه سانتی‌متر دارد. پروانه ماده بعد از جفت‌گیری با پروانه نر ۴۰۰ تا ۶۰۰ تخم زرد رنگ به اندازه ته سنجاق می‌ریزد. تخم‌ها پس از پانزده روز نگهداری در اتاقی مرطوب به تهویه مناسب و گرمای حدود ۲۳ درجه، به کرم‌های کوچک با رنگ متمایل به سیاه تبدیل می‌شوند. بر اساس قدیمی‌ترین تاریخ چین ملکه سی‌لینگ‌شی اولین کسی بود که تارهای ابریشم را از پیله‌اش باز کرد. در حدود ۲۶۵۰ پیش از میلاد مسیح، ملکه به هنگام گردش در جنگل، متوجه تارهای نازکی شد که دور شاخ و برگ‌های درختان تنیده شده بود. او پس از جمع‌آوری تارها، با رشتن و بافتن آن‌ها پارچه لطیفی تهیه کرد. تا سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد پرورش تخم نوغان در انحصار دربار چین بود. چین حدود پانزده قرن توانست از انتقال تولید و چگونگی تهیه ابریشم به خارج جلوگیری کند. با توجه به اسناد موجود، چین اولین کشوری بود که کرم ابریشم را پرورش داد و برای حفظ انحصار و جلوگیری از صدور آن مقررات و مجازات سنگینی مقرر کرد.

به باور پاریزه و لائوفر، کرم ابریشم پیش از چینی‌ها در ایران شناخته شده بود. مدارک تاریخی نشان‌گر آن است که ایران در دوره ساسانی خود نیز در بافت، تهیه و صدور پارچه‌های زربفت سهم شایانی داشته است.

جاده ابریشم در شناخت و یادگیری تولید ابریشم نقش اساسی و عمده‌ای داشته است، به طوری که اغلب پژوهش‌گران، رواج صنعت ابریشم در ایران را مقارن با احداث جاده ابریشم می‌دانند.

در فاصله بین قرن ششم تا دهم میلادی، نوغانداری به تدریج از مرو و گرگان، در طبرستان و دیلم و سایر شهرهای خزری اشاعه یافت. برخی معتقدند ابریشم نخست از چین به مازندران و سپس به گیلان رسیده است.

تقریبا تا پیش از قرن سیزدهم میلادی، مقارن با حکومت خوارزمشاهیان، مناطقی مانند گیلان در صنعت ابریشم سهم قابل ملاحظه‌ای نداشته‌اند.

سوداگران جنوآیی از همان قرن سیزدهم میلادی، ابریشم گیلان را از طریق دریای خزر وارد می‌کردند. این تجارت در ناحیه خزر در سده نوزدهم به اوج خود رسید.

در سال ۱۳۲۰ میلادی میان سلطان ابوسعید بهادرخان، سلطان ایران و میشیل دولفینو، سفیر دولت ونیز، قراردادی منعقد شد که به موجب این قرارداد تجاری، اهالی ونیز حق داشتند در سراسر قلمرو دولت ایلخانی مسافرت و تجارت کنند و دولت ایلخانی ضامن حفظ جان و مال آن‌ها بود و حتی در کنسولگری تبریز به تقریب نوعی مصونیت سیاسی و قضایی داشتند. در آن زمان ابریشم محصول عمده تجارت خارجی ایران را تشکیل می‌داد و انحصار تجارت آن با ونیزی‌ها بود و برای این منظور، ونیزی‌ها در تبریز و گیلان کنسولگری داشتند.

شرف‌الدین، مورخ معاصر تیمورلنگ نوشته است؛ به سال ۱۳۸۰ میلادی ابراهیم امیرشیروان هدایایی از سرزمین خویش به پیشگاه فاتح مغول تقدیم کرد که جواهر و ابریشم جزئی از آن‌ها بود. یک قرن بعد به سال ۱۴۷۵ میلادی هنگامی که کونتارینی فرستاده جمهوری ونیز از مأموریت خویش به ایران باز می‌گشت در عرشه کشتی خود به چند لنگه بار ابریشم خام و پارچه‌های ایران برخورد که بازرگانان برای فروش به بازار حاجی‌طرخان حمل می‌کردند.

ابریشم در زمان صفویه یکی از عمده‌ترین صادرات ایران بود. شاردن بازرگان و سیاح فرانسوی که در زمان شاه سلیمان و شاه عباس دوم در ایران بود نوشته است که گیلان در آن زمان از لحاظ کیفیت ابریشم مقام اول را داشت. بر اساس نوشته آدام اولئاریوس در سال ۱۶۳۸ میلادی گیلان از نظر تولید ابریشم در رتبه اول بود و درآمد بسیار زیادی داشت. محصول ابریشم ۸۰۰۰ عدل و هر عدل معادل ۲۱۶ پوند بود.

در سال ۱۱۸۸ خورشیدی زلزله و در سال ۱۲۰۴ خورشیدی طاعون در لاهیجان قتل‌عام کرد و مردم را به اطراف و اکناف متواری ساخت. جیمزبیلی فریزر دو سال بعد از طاعون به گیلان آمد و درباره بازار لاهیجان نوشت سواره از کوچه‌هایی گذشتم که به ویرانی افتاده و غرق در گیاهان هرزه بود و در دکان‌ها علف می‌رویید. لاهیجان مانند جایی شده بود که استخوان‌های مردگان را انباشته می‌کردند.

چارلز فرانسیس مکنزی که مقارن سلطنت ناصرالدین‌شاه، کنسول انگلیس در شمال ایران بود و حدود ۲۵ سال بعد از فریزر و در سال ۱۸۵۸ میلادی در گیلان بود در سفرنامه‌اش درباره شهر آستانه می‌نویسد که در بازار آستانه در فصل ابریشم به زوار غذای رایگان می‌دهند. این شهر با آنچه فریزر و آبت توصیف کرده‌اند متفاوت است و همانطور که فریزر پیش‌بینی کرده بود تجارت ابریشم دوباره رونق گرفته و در بازارش مانند سابق علف نروییده است. ابریشم لاهیجان بهتر از سایر نقاط گیلان است و یک چهارم محصول این ایالت از لاهیجان به دست می‌آید.

پس از طاعون سال ۱۱۹۹ خورشیدی و بازگشت معدودی از مردم دوباره نوغانداری در گیلان آغاز شد و بازرگانان به لحاظ معامله و داد و ستد با بازرگانان یزد، کاشان و اصفهان به منافع سرشاری دست یافتند ولی در سال ۱۲۴۱ خورشیدی آفتی عظیم در نوغان گیلان افتاد که به اقتصاد منطقه آسیب کلی رساند و بازار شعربافی لاهیجان را که رونق و شهرت داشت کساد کرد و به این لحاظ کارگاه‌های شعربافی به کلی متروک ماندند.

پرورش کرم ابریشم در گیلان پس از برنج بسیار حائز اهمیت بود و کشت درخت توت و تربیت کرم‌ابریشم از کارهای اصلی گیلانیان به شمار می‌آمد ولی سال‌های ۱۲۶۶-۱۲۳۹ خورشیدی به علت بروز بیماری در میان کرم‌های ابریشم سال‌های نامناسبی برای پرورش کرم ابریشم بود، زیرا به علت این بیماری محصول ابریشم در آن سال‌ها کاهش یافت. سال ۱۲۶۷ به دلیل خرید و وارد کردن تخم نوغان از ترکیه سال تجدید حیات نوغانداری در گیلان بود.

رابینو از دو مؤسسه پیله خشک‌کنی در فومن یک موسسه در عربان و یکی هم در کسما نام برده است. در قرن هجدهم محصول ابریشم ایران با تورم شدیدی مواجه شد که افزایش سریع و شدید آن را در نیمه اول قرن نوزدهم به دنبال داشت. بیماری ماسکاردین در سال ۱۲۴۳ از اروپا به ایران رسید و در سال ۱۲۵۲ محصول ابریشم گیلان افت کرد. تأثیر این تنزل، فاجعه‌آمیز بود. چون همان مالیات قبلی از این ایالت گرفته می‌شد. با تلاش موفقیت‌آمیز شرکت رالی و وارد شدن تخم نوغان تازه از ژاپن، با این بیماری مقابله شد تا جایی که در سال ۱۲۴۹ این تلاش‌ها رو به فزونی گذاشت و در سال ۱۲۶۹ یکی دیگر از شرکت‌های یونانی به نام شرکت برادران پاسکالی نوغان تازه‌ای از بورسا وارد کرد و محصول به سرعت بالا رفت ولی رقابت ابریشم ژاپن و غیره قیمت‌ها را کاهش می‌داد.

در فصل تابستان اگر باران می‌بارید محصول برنج زیاد می‌شد و به نوغان آسیب می‌رسید و اگر باران نمی‌بارید به علت خشک‌سالی امراض زیاد می‌شد و برنج آسیب می‌دید. در نتیجه در کمتر سالی وضعیت هر دو تولید خوب بود. برنج و ابریشم از تولیدات تجاری گیلان محسوب می‌شدند و گلدوزی و شعربافی هم متداول بود که آن‌ها را به داخل و خارج می‌فروختند. روستاهای سرشکه، کیسم و لفجان، ابریشم را نیکو به عمل می‌آوردند و یک کارخانه ابریشم کشی در کنار کلاسه‌رود قرار داشت که متعلق به حاج حسن امین‌الضرب بود.

بنابر اطلاعات جمع‌آوری شده توسط لرد کرزن تولید ابریشم در قرن هفدهم میلادی به اوج خود رسید و در قرن هجدهم کاهش بارزی داشت و در نیمه اول قرن نوزدهم بار دیگر رونق یافت. در سال ۱۲۸۷ لافون توسعه تازه‌ای در کرم ابریشم دید ولی پس از جنگ جهانی دوم، اختراع الیاف مصنوعی و رقابت ابریشم خاور دور، موجب وقفه در این توسعه شد.

* گزارش از طاهر طاهری، نویسنده و کارشناس ایران‌‌شناسی 

The post پیشینه توسعه پرورش کرم ابریشم در گیلان appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

پاموکاله یا پاموک کاله شهری است در غرب ترکیه که به دلیل تعدد چشمه های معدنی و آبگرم لقب شهر چشمه های آبگرم را به خود اختصاص داده است. تفاوت این چشمه های معدنی با دیگر چشمه ها در این است که از رسوب مواد معدنی این چشمه ها، گودالها و استخرهای کوچک و بسیار زیبای سفید رنگی در اطراف چشمه ها بوجود آمده و مناظر طبیعی و خارق العاده ای آفریده است. آب گرم چشمه ها پس از جوشش از دل زمین وارد این استخرهای طبیعی زیبا شده و بمانند یک اسپای طبیعی گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب می کند.

پاموک کاله در زبان ترکی به معنای قلعه و یا شهر پنبه ای است و این نام به دلیل وجود گودالهای متعدد سفیدرنگ در کنار هم است که همچون تکه های پنبه، چشم انداز وسیعی را در دامنه کوه به وجود آورده. جنس این گودالها از تراورتن بوده و گفته می شود آب آنها شفابخش است و دارای خواص درمانی است و از این رو بجز توریستهای طبیعت دوست، گردشگران سلامت را نیز به خود جذب کرده است.

توریست های بسیاری به این جا می آیند تا هم از دیدن مناظر بسیار زیبای آن لذت ببرند و هم لحظاتی را در استخرها لم داده و علاوه بر لذت بردن از گرمای آب و چشم انداز زیبا از خواص درمانی آن نیز بهره مند شوند. پاموکاله به معنای واقعی کلمه هم فال است و هم تماشا.

اگر به این مکان دیدنی و بسیار زیبا سفر می کنید حتماً به یاد داشته باشید که پیش از ورود باید کفش خود را درآورده و اجازه ندارید که با کفش بر روی تراورتن ها راه بروید. این قانونی است که برای محافظت از حوضچه های تراورتنی وضع شده و به شدت رعایت می شود. اصل اول هر منطقه گردشگری، حفاظت و نگهداری از آن مکان می باشد. اگر مکانی زیبا و دیدنی است باید زیبا و دیدنی هم باقی بماند.

اگرچه در این محل خبری از هتل های لوکس نیست ولی این مکان به عنوان یکی از نقاط فرهنگی ثبت شده در فهرست جهانی یونسکو و یکی از معروف ترین شهرهای ترکیه جایی است که علاقه مندان به طبیعت حتماً باید از آن دیدن کنند.

ناگفته نماند که در کشور خودمان ایران عزیز هم جایی مشابه پاموکاله ترکیه وجود دارد که متأسفانه چندان شناخته شده نیست ولی چیزی از زیبایی های پاموکاله کم ندارد. چشمه های باداب سورت مازندران در ۹۵ کیلومتری شهر ساری نیز مکانی بسیار دیدنی و اعجاب برانگیز است که جا دارد با برنامه ریزی های صحیح و تبلیغات گسترده جایگاه واقعی خود را پیدا کرده و به گردشگران داخلی و خارجی شناسانده شود.

مقالات مرتبط:

چشمه های پلکانی باداب سورت؛ یک پدیده نادر زمین شناسی

The post پاموکاله شهر چشمه های آبگرم appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

به‌گزارش میراث‌آریا، امروز گردشگری خلاق مفهوم شناخته شده‌ای در صنعت گردشگری است که با شعار «موزه‌های کمتر، میدان‌های بیشتر» نسل سوم گردشگری بعد از گردشگری  ساحلی و گردشگری فرهنگی محسوب می‌شود. این سبک از گردشگری به گردشگران فرصت رویارویی مستقیم با فرهنگ و هنر بومی کشورها را می‌دهد. گردشگران در این نوع از گردشگری می‌توانند حضور در دوره‌های مختلف و متنوعی از جمله نقاشی، موسیقی، آشپزی، صنایع‌دستی محلی را تجربه کنند و در تورهای مختلف آشنایی با تاریخ باستان، فرهنگ و هنر شرکت کنند.

۲۵ خردادماه ششمین روز از هفته صنایع‌دستی است که با عنوان «گردشگری خلاق، شهرها و روستاهای صنایع‌دستی» نامگذاری شده است و به این بهانه در سایت رسمی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کشور، طی گزارشی به بررسی مفهوم «گردشگری خلاق» و معرفی «شهرها و روستاهای صنایع‌دستی ایران» پرداخته‌ شده و از قابلیتهای ایران در زمینه گردشگری خلاق و معرفی صنایع دستی ایران به دیگر کشورها و گردشگران خارجی و داخلی سخن به میان آمده است.

گردشگری خلاق، فرصتی برای بهبود قدرت خلاقیت

از دیدگاه مبدعان عنوان «گردشگری خلاق» (Creative Tourism) این شاخه از گردشگری این‌گونه تعریف شده است: «گردشگری خلاقانه نوعی از گردشگری است که به بازدیدکنندگان برای بهبود قدرت خلاقیت‌شان از طریق مشارکت فعال در برخی دوره‌ها و نیز یادگیری تجربیات کمک می‌کند، تجربیاتی که در حقیقت ویژگی اصلی مقاصد توریستی هستند که این افراد به آنجا برده می‌شوند. اجرای یک کنسرت در بارسلونا، راه‌انداختن کباب‌پز خود در برزیل یا حتی اجرای یک موسیقی شاد، برخی از کارهایی هستند که گردشگران خلاق در هنگام سفر مشتاق به تجربه آن‌ها هستند.»

حضور ۲۹۵ شهر خلاق از ۹۰ کشور در جهان در شبکه شهرهای خلاق یونسکو

شبکه شهرهای خلاق یونسکو در سال ۲۰۰۴ برای ارتقای همکاری بین شهرهایی که خلاقیت را عامل اصلی توسعه شهری خود می‌دانستند، راه‌اندازی شد. طبق آمار تا سال ۲۰۱۷، ۱۸۰ شهر از ۷۲ کشور در شبکه عضو شده‌اند و تا سال ۲۰۲۱ تعداد کل ۲۹۵ شهر خلاق از ۹۰ کشور در جهان در شبکه وجود دارند.

تجربه های ناب‌تری  فراتر از حضور در هتل‌های لوکس؛  از ساخت کوزه‌های سفالی تا تجربه طعم و مزه‌های تازه در گردشگری خلاق

گردشگری خلاق فرصت‌های تازه‌ای را در فضای توریسم و گردشگری پیش روی کشورها و البته گردشگران قرار داده است. گردشگران در این نوع از گردشگری از تجربه بازدیدی کوتاه و مختصر از موزه‌ها و اماکن تاریخی کشورها و اقامت در هتل‌های لوکس چندستاره فراتر رفته و با حضور در بطن جامعه‌ای که به آن سفر کرده‌اند به تجربه ناب‌تری دست خواهند یافت، از تجربه حضور در یک کارگاه سفال‌گری و ساخت کوزه یا گلدانی سفالی تا پختن غذاهای جدید و تجربه طعم‌های تازه از دل آشپزی ملل مختلف در کوچه پس کوچه‌های شهرهای مقصد. گردشگری خلاق علاوه بر افزایش مهارت‌های گردشگر، پیوند عمیقی بین او و فرهنگ و آداب و سنن مردم بومی برقرار می‌کند. احیای میراث ناملموس، خلق ارزش افزوده بالا، استفاده از خلاقیت به‌عنوان منبعی پایدار و همیشگی از دیگر آثار گردشگری خلاق است.

دست‌های پُر ایران در شورای جهانی صنایع‌دستی؛ ۱۴ شهر و روستای ایران ثبت جهانی شد

بنابراین گزارش ۵۴ سال از عضویت ایران در شورای جهانی صنایع‌دستی (wcc) می‌گذرد و تا به امروز ۱۴ شهر و روستای کشور صنایع‌دستی خود را در این شورا به ثبت رسانده‌اند.

اصفهان، مقصدی بی‌نظیر برای گردشگری خلاق

اصفهان که یکی از قطب‌های بزرگ صنایع‌دستی و گردشگری کشور است در سال ۱۳۹۵  با عنوان شهر جهانی صنایع دستی در این شورا ثبت شده است. بیش از ۲۲ هزار جاذبه تاریخی، فرهنگی و مذهبی در دل اصفهان وجود دارد که ۱۸۰۰ اثر ثبت ملی و پنج اثر ثبت جهانی شده و ۱۰۲ اثر صنایع‌دستی این استان مهر اصالت یونسکو را دارد. خاتم‌کاری، میناکاری، گچبری، گره‌چینی، قلمدان‌سازی، کاشی‌کاری، مسگری، منبت‌کاری، سفالگری، قلمزنی، مینیاتور، قالی‌بافی، زری و مخمل بافی، قلمکاری، فیروزه کوبی، زمردگری از جمله صنایع‌دستی اصفهان است. با این میزان از تنوع صنایع‌دستی، تعدد آثار تاریخی و با تکیه بر پیشینه فرهنگی و بومی و همچنین هنر بی نظیر و اصیل هنرمندان اصفهانی شاید گزافه نباشد اگر بگوییم اصفهان یکی از قطب‌های صنایع‌دستی و گردشگری جهان نیز هست و می‌تواند مقصدی بی‌نظیر برای گردشگری خلاق باشد.

میبد شهر جهانی زیلو؛ دست بافته‌هایی از ذوق و هنر یزدی‌ها

شهرستان میبد در استان یزد از دیگر شهرهای ثبت شده در شورای جهانی صنایع‌ دستی است. زیلوبافی در میبد به قدری رواج داشته و دارد که این شهر را به عنوان شهر جهانی زیلو می‌شناسند. دست بافته‌هایی که در عین سادگی دنیایی از ذوق و هنر را در رج به رج خود نهفته‌اند. زیلو با نخ پنبه بافته می‌شود و به همین دلیل مناسب استفاده در مناطق کویری است. زیلوبافی هنر مردمان شهر تاریخی میبد است. تجربه حضور در یک کارگاه زیلو بافی و مشاهده بافت این کف‌پوش‌های تاریخی قطعا برای هر گردشگری می‌تواند تجربه‌ای جذاب را رقم بزند.

تبریز، فرصتی ناب برای سرمایه‌گذاری در حوزه گردشگری خلاق

تبریز دیگر شهری است که در شورای جهانی صنایع‌ دستی به ثبت رسیده است و می‌تواند مقصد هدف گردشگران خارجی باشد. تبریز در سال ۱۳۹۵ به عنوان شهر جهانی فرش قالی دست‌ بافت به ثبت جهانی رسیده است. در شرایطی که بسیاری از کشورها به دنبال تخریب بازار جهانی فرش ایرانی هستند، سرمایه‌گذاری در حوزه گردشگری خلاق در شهر تبریز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

لالجین همدان، مقصدی بی‌نظیر برای گردشگری خلاق

لالجین همدان، پایتخت سفال و سرامیک ایران که سال‌هاست مقصد گردشگران بسیاری در داخل کشور است، ظرفیت‌های عظیمی در حوزه گردشگری خلاق دارد که می‌تواند پیوند عمیقی بین فرهنگ بومی مردمان این سرزمین با گردشگرانی از سایر ملل و اقوام برقرار کرده و به معرفی فرهنگ اصیل ایرانی و صنایع‌ دستی استان همدان بپردازد. قدمت ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ ساله این هنر در همدان نشانگر پیشینه قوی، تاریخی، فرهنگی و هنری مردمان همدان است.

شیراز، پیوندی عمیق میان طبیعت، تاریخ و فرهنگ

در شیراز پیوندی عمیق میان طبیعت، تاریخ و فرهنگ برقرار است.  اولین اشاره به نام شیراز، بر روی لوح‌های گلی ایلامی به ۲ هزار سال پیش از میلاد، باز می‌گردد. شیراز هم مانند اصفهان از دیرباز نامش با فرهنگ، ادب، هنر و تاریخ گره خورده است. خاتم‌‌کاری، معرق‌کاری، نقره‌کاری، جوک‌کاری، منبت‌کاری، قلمزنی، کاشی هفت‌رنگ، صنایع‌دستی دست‌ بافت، گیوه، نمدمالی، سفالگری، پارچه‌های رنگی عشایر، میناکاری، شیشه‌ گری، مینیاتور، نقاشی گل و مرغ صنایع‌دستی شیراز است. شهر شیراز خود به تنهایی ظرفیتی عظیم در حوزه گردشگری خلاق برای کشور محسوب می‌شود که باید مورد توجه بیش از پیش قرار بگیرد.

از سنگ‌های قیمتی مشهد تا چادر شب‌بافی قاسم آباد؛ ایران گنجینه‌ای از هنر و خلاقیت

ملایر شهر جهانی مبل و منبت جهانی با ظرفیت تولید ۵۰ درصد از مبلمان منبت کشور، مشهد شهر جهانی سنگ‌های قیمتی با دارا بودن ۳۹ گونه متفاوت از سنگ‌های قیمتی، سیرجان شهر جهانی گلیم، مریوان شهر جهانی کلاش با قدمتی بیش از هزار سال، آباده شهر جهانی منبت کاری با قدمت حدود هزار و ۵۰۰ سال، زنجان شهر جهانی ملیله، خراشاد استان خراسان جنوبی روستای جهانی توبافی، قاسم‌آباد استان گیلان روستای جهانی چادر شب‌‌بافی و کلپورگان روستای جهانی سفال دست ساز از دیگر شهرها و روستاهای ثبت شده ایران در شورای جهانی صنایع‌دستی هستند که هر کدام دنیایی از هنر اصیل ایرانی، فرهنگ و تاریخ را دل خود جای داده‌اند.

شورای جهانی صنایع‌دستی شهرهایی از جهان که دارای مزایای اقتصادی و فرهنگی هستند را برمی‌گزیند. شهرهایی که می‌توان با ساخت دهکده‌های گردشگری در آن‌ها برای ترویج گردشگری خلاق جهانی از آن‌ها به نفع کشورها و صنعت گردشگری بهره برد.

کشور ایران با ۱۴ شهر و روستای ثبت شده در شورای جهانی صنایع‌دستی دارای ظرفیت‌های بسیاری در حوزه گردشگری خلاق است و از سردمداران گردشگری و ثبت جهانی صنایع‌ دستی در دنیا است. ظرفیت‌های ایران در حوزه گردشگری خلاق و صنایع‌دستی را نباید نادیده گرفت و در راستای پیشبرد هرچه بهتر اهداف فرهنگی و اقتصادی کشور باید از این ظرفیت فوق العاده، بهره برد. گردشگری خلاق، علاوه بر ترویج فرهنگ و سنت‌های اقوام ایرانی، بازگرداندن جایگاه حقیقی صنایع‌دستی ایران در بازارهای جهانی، معرفی صنایع‌دستی ایرانی در دنیا و کسب بازارهای پایدار و جدید در جهان، به رونق گردشگری به ویژه گردشگری خلاق و توسعه اقتصادی کشور کمک می‌کند.

The post گنجینه‌ای از هنر و خلاقیت در دل ایران؛ ظرفیت‌های عظیم کشور در حوزه گردشگری خلاق appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

اگر وقت و یا شرایط ترتیب دادن یک مسافرت دور و دراز را ندارید شاید بتوانید در نزدیکی خودتان هم مناظر زیبایی پیدا کرده و یک روز به یاد ماندنی را در دل طبیعت بگذرانید. تهران در کنار ترافیک و شلوغی و دود و دمهایش پارک های جنگلی زیبا و مفرحی دارد که برای گذراندن یک تعطیلات آخر هفته دلنشین مناسب هستند. شاید باورتان نشود که در اطراف تهران ۲۱۰۰ پارک جنگلی کوچک و بزرگ وجود دارد که هرکدام زیباییهای خاص خود را دارند. در ادامه با برخی از آنها آشنا می شویم.

پارک جنگلی چیتگر

این پارک یکی از معروف ترین پارک های جنگلی تهران است که حتماً تاکنون از آن بازدید کرده اید. پارک چیتگر در سال ۱۳۴۲ افتتاح شد و با وسعت فراوانی که دارد و تعداد درختان بسیار زیاد پارک موجب شده آب و هوایی پاک و مفرح در اطراف آن منطقه بوجود بیاید. قرارگیری دریاچه چیتگر در جوار این پارک نیز بر زیباییهای پارک افزوده و چشم‌اندازی بی‌همتا را پدید آورده که می‌توانید در ارتفاعات پارک به تماشای آن بنشینید.

جنگل سرخه حصار

پارک جنگلی سرخه حصار یکی از پارک‌های ملی ایران است که اهمیت بسزایی دارد. این پارک در سال ۱۳۴۹ در زمینی به مساحت ۸۵۰ هکتار ایجاد شد و دارای قسمت‌هایی همچون: کلینیک گل و گیاه، کمپ بازپروری معتادین، مسیر آموزش ترافیک، مسیر دوچرخه‌سواری و سالن کشتی است که بازدید‌کنندگان می‌توانند از آن‌ها دیدن کنند.

پارک جنگلی افرا

پارک جنگلی سوهانک

پارک لویزان

اگر قصد دارید برای گذران تعطیلات خود با سایر مکان های دیدنی تهران و تفریحات رایگانی که در این شهر قابل دسترس است آشنا شوید این مطلب را از دست ندهید:

تفریحات رایگان تهران که باید حتما امتحانشان کنید

The post تفریح در پارک های جنگلی تهران appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

همیشه با تماشای سنگ های اهرام مصر این پرسش در ذهن مطرح می‌شود که این اهرام با این اندازه چطور ساخته شده‌اند؟ نظریه‌ها و پاسخ‌های زیادی برای چگونگی ساخت اهرام مصر مطرح شده است و حتی برخی افراد نظریه‌های عجیب کمک موجودات عجیب و غریب مثل غول‌ها، اجنه و موجودات فضایی را مطرح کرده‌اند، اما برای اثبات یک نظریه، باید شواهد و مدارک کافی وجود داشته باشد. در یک تحقیق جدید شواهدی کشف شده است که می‌تواند این راز چند هزار ساله را برملا کند.

مورخ مشهور یونانی دیودور سیسیلی در حدود ۲۰۰۰ سال قبل وقتی اهرام مصر را دید به شدت تعجب کرد، چون در آن زمان ماشین‌آلاتی وجود نداشت که بتواند سازه‌ای به آن عظمت را بسازد یا وزن سنگ های اهرام مصر را تحمل کند. تا چندین سال قبل هم همین پرسش برای دنیای مدرن بدون جواب مانده بود تا این که شواهدی باستانی  مبنی بر استفاده از تعداد زیادی نیروی انسانی کشف شد، اما ساز و کار چگونگی تراشیدن و بالا بردن این سنگ‌‌ها و طراحی شگفت‌انگیز آن، سوالات بیشتری را مطرح کرد. اما قبل از کشف جواب سوالات، بهتر است با هرم بزرگ آشنا شویم تا ابعاد و سختی جابه‌جایی سنگ‌ها را بهتر درک کنیم.

عظمت سنگ های اهرام مصر در هرم بزرگ

هرم بزرگ که در اصل در ارتفاع ۱۴۶٫۵ متری قرار دارد، هرمی است که تا پیش از ساختن کلیسای جامع لینکلن در قرن چهاردهم، به عنوان بلندترین سازه ساخت بشر محسوب میشد. هرم بزرگ به نام آخت خوفو نیز شناخته می شود. این سازه حیرت‌انگیز از ۲٫۳ میلیون بلوک سنگی تشکیل شده است. تعداد سنگ های اهرام مصر بسیار زیاد است و همچنین هر بلوک سنگی درون هرم تقریباً ۲۲۶۷٫۹۶ کیلوگرم (۲٫۵ تن) وزن دارد. عظمت هرم بزرگ خوفو تا حدودی از عکس‌ها مشخص است، اما هر کسی که هرم را از نزدیک ببیند حتی با وجود اسناد علمی، واقعی بودن ساخت آن به دست بشر کهن را باور نمی‌کند. اگر شما هم جزو این افراد هستید، پس در ادامه راز و رمز واقعی شدن این افسانه را بخوانید.

کشف شدن سطوح شیب‌دار ۴۵۰۰ ساله

گروهی از محققان دانشگاه لیورپول و موسسه فرانسوی باستان شناسی شرقی واقع در قاهره، توانستند سطوح شیب‌دار ۴۵۰۰ ساله را در اطراف معدن قدیمی سنگ‌های آلاباستر در بیابان‌های مصر کشف کنند. به گفته گروه تحقیقات، این سطح شیب‌‌دار باستانی می‌تواند نشانه خوبی برای اثبات نظریه استفاده از سطوح شیب‌دار برای ساخت و جابه‌جایی سنگ های اهرام مصر باشد. طبق این نظریه، کارگران به کمک وسیله‌هایی شبیه سورتمه‌ بزرگ، می‌توانستند سنگ‌های چند تنی را به ارتفاع ده‌ها متر برسانند.

این سیستم شامل یک سطح شیب‌دار مرکزی در کنار دو پلکان بوده است. سنگ‌ها روی سورتمه‌ بزرگ چوبی قرار می‌گرفت و کارگران سنگ های اهرام مصر را با طناب روی شیب حدود ۲۰ درجه یا بیشتر به سمت محل ساخت اهرام و سپس به بالا می‌کشیدند.

سطح شیب دار کشف شده در نزدیکی معدن، سنگی به نام «Hatnub» است که نشان می‌دهد دو مسیر پلکانی در دو طرف آن وجود داشته است تا کارگران در دو طرف سنگ های اهرام مصر راه بروند و طناب‌های بسته شده به سورتمه را بکشند. نکته‌ جالب، وجود ستون‌هایی چوبی در سطح شیب‌دار است که به گروهی از کارگران اجازه می‌داد تا طناب را از پایین بکشند و گروهی دیگر از بالا.

رازهای سطوح شیب دار مصر

از پیش حتی با وجود کشف سطوح شیب دار، محققان نمی‌دانستند که چطور کارگران با ابزارآلات چوبی، امکان جابه‌جایی آن حجم از سنگ را با وزن سنگ های اهرام مصر در حدود ۱۰ تن داشتند، اما امروز بر اساس یک مطالعه جدید، مشخص شده است که ممکن است مصریان باستان که این اهرام را ساخته‌اند، توانسته‌اند بلوک‌های سنگی عظیم و سنگین را با کمک آب جابه‌جا کنند.

فیزیک‌دانان دانشگاه آمستردام با انجام تحقیقاتی روی اصطکاک و ایستایی شن و ماسه، متوجه شدند که این میزان در هنگام وجود رطوبت کاهش می‌یابد. در واقع محتمل است که کارگران باستانی با ریختن آب روی سطح شیب‌دار توانسته باشند اصطکاک را کاهش دهد و نیروی لازم برای جابه‌جایی سنگ های اهرام مصر را به‌دست آورند.

همچنین محققان برای این کشف خود، مدارکی از مصریان باستان به دست آوردند. یک نقاشی دیواری کشف شده در مقبره باستانی Djehutihotep که قدمت آن به حدود ۱۹۰۰ قبل از میلاد باز می‌گردد، ۱۷۲ مرد را نشان می‌دهد که با استفاده از طناب‌هایی که به سورتمه متصل شده‌، مجسمه‌ای عظیم را می‌کشند. دانیل بون، سرپرست تیم تحقیق، استاد فیزیک دانشگاه آمستردام، گفت: در این نقاشی، فردی را می توان دید که جلوی سورتمه ایستاده و آب را روی ماسه می‌ریزد.

در واقع وجود رطوبت باعث بهم چسبیدن دانه‌های شن شده و سطحی یکنواخت را برای حرکت سورتمه‌ها ایجاد کرده است. در این حالت، می‌توان سنگ های اهرام مصر را با کمک سطح لغزنده جابه‌جا کرد.

سنگ روکش هرمی

در مجموع حدود ۵٫۵ میلیون تن سنگ آهک، ۸۰۰۰ تن گرانیت (انتقال از اسوان، ۸۰۰ کیلومتر دورتر) و ۵۰۰،۰۰۰ تن ملات برای ساخت هرم بزرگ استفاده شده است و همان‌طور که خواندیم این سازه شگفت‌انگیز قریب به ۴۰۰۰ سال بلندترین سازه بشری بوده است. اما چگونه ساختمانی با این ارتفاع در مقابل تمام بلایای طبیعی مقاومت کرده و سالم مانده است؟ جنس سنگ های اهرام مصر چیست که در برابر جابه‌جایی‌های پرخطر مقاوم بوده است؟

در ادامه تحقیقات دانشمندان به سنگ روکش هرمی می‌رسند. سنگی که به عنوان لایه یکپارچه و محافظ برای اهرام عمل کرده است. این سنگ قدرتمند بخشی از یک لایه بیرونی از سنگ آهک سفید ریز را تشکیل می‌دهد که دو طرف هرم را کاملاً صاف می‌کرد. سنگ روکش قبل از جاگذاری، آنقدر صیقل داده می‌شد که باعث شود هرم زیر نور خورشید بدرخشد.

سنگ های اهرام مصر از کجا آمدند؟

کارگران، این بلوک‌های پوشش سنگ آهک را از معادن تورا در ۱۵ کیلومتری پایین رودخانه جیزه استخراج کرده و تا محل ساخت جا به جا می‌کردند. در قرن نوزدهم، از سنگ‌هایی که کنده و پای هرم افتاده بودند، برای کارهای ساختمانی دیگر استفاده می‌شد. استحکام سنگ های اهرام مصر دولت را برای بهره گیری دوباره تشویق کرد. اگرچه هنوز هم بسیاری سنگ در دامنه هرم وجود دارد. پیاتزی اسمیت و وینمن دیکسون تحقیقاتی مبنی بر سنگ‌شناسی را در مورد سنگ‌های هرم انجام دادند. دیکسون و گرانت از قاهره کار خود را در جیزه در سال ۱۸۷۲ با اجازه سرویس آثار باستانی مصر انجام دادند. منبع و جنس سنگ‌ها نیز در بخشی از تحقیقات مشخص شد.

سرپرست این تیم تحقیقاتی می‌گوید نمونه مشابه این سیستم در هیچ جای دنیا دیده نشده است. طبق تحقیقات انجام شده روی دو کتیبه خوفو و ابزارهای به جامانده از آن دوران می‌توان گفت که قدمت این سیستم به دوران حکومت خوفو بازمی‌گردد. خوفو دومین فرعون مصر باستان و سازنده هرم بزرگ جیزه است.

هرم بزرگ با حدود ۲ میلیون بلوک سنگی ساخته شده است. سنگ های اهرام مصر که هرکدام وزنی بیش از ۲ تن دارند. هرم بزرگ جیزه در مصر تنها بازمانده عجایب هفتگانه جهان به‌شمار می‌آید و احتمالاً مشهورترین سازه باستانی دنیا است. اهرام سه‌گانه مصر در منطقه جیزه در نزدیکی شهر قاهره واقع شده‌اند. مورخان می‌گویند این اهرام در دوران خوفو ساخته شده است که بین سال‌های ۲۵۸۹ تا ۲۵۶۶ پیش از میلاد مسیح زندگی می‌کرد.

چندین نظریه مختلف برای هدف ساخت اهرام مصر وجود دارد اما تنها نظریه‌ای که بیش از بقیه مورد قبول واقع شده است این است که آن‌ها مقبره‌ای برای پادشاهان هستند. این ایده که اهرام به دست برده‌ها ساخته‌ شده‌اند یا نه محل بحث است. برخی از مورخان می‌گویند همه کارگران و کارکنان اهرام مصر به خاطر مهارت و توانایی‌هایشان استخدام شده‌اند و همه دستمزد دریافت می‌کردند و برخی دیگر باور دارند این گونه نبوده است و برده‌ها مجبور به کار در اهرام بودند. جالب است که نظریه دیگری مطرح می‌کند که تعداد زیادی از مردم مصر به دلیل اعتقادات و باورهایشان در ساخت این اهرام به عنوان جایگاه ابدی فرعون مشارکت داشتند.

اگرچه هنوز هم در جزئیات سنگ های اهرام مصر رازهای زیادی بی‌پاسخ مانده است اما مشخص است که برای ساخت این سازه‌ها آن هم در حدود ۴۵۰۰ سال قبل، تعداد زیادی کارگر حضور داشته‌اند و هزینه زیادی هم برای ساخت آن‌ها صرف شده است. این اهرام سند محکمی برای اثبات هوش، ذکاوت و معماری بی بدیل گذشتگان است.

منبع: لست سکند

The post راز عجیب و غریب اهرام مصر کشف شد! appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

گردشگری ماجراجویی به عنوان سفر کردن از یک مکان به مکان دیگر با هدف اکتشاف صورت می‌گیرد. سفر به مناطق دورافتاده، عجیب‌‍وغریب و احتمالا متخاصم از تجربه‌هایی است که در این نوع گردشگری می‌توان تجربه کرد.

The post تجربه درجاتی از خطر در «گردشگری ماجراجویی» appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.

لالجین؛ که به علت وجود خاک مرغوب در زمینه ساخت سفال، کارگاه‌های سفالگری بسیاری را در خود جای داده است یکی از قطب‌‎های گردشگری استان همدان محسوب می‌شود.

The post شهر جهانی سفال ؛ هنوز اندر خم یک کوچه appeared first on مجله گردشگری ایران هتل.